News

Sa gitna ng lumalalang krisis at mga suliraning kinakaharap ng bansa, muling nabulabog ang mundo ng pulitika sa Pilipinas dahil sa mga pasabog na rebelasyon sa loob ng Senate Blue Ribbon Committee.Ang imbestigasyong pinamumunuan ni Senador Ping Lacson hinggil sa umano’y maanomalyang flood control projects ay hindi lamang naglalantad ng mga teknikal na pagkakamali kundi nagpapakita ng isang mas malalim at mas madilim na sistema ng katiwalian na tila nag-uugat sa mga pinakamataas na opisina sa bansa. A

ng mainit na palitan ng argumento sa pagitan nina Lacson at Senador Rodante Marcoleta ay nagpapakita ng isang malaking lamat sa paghahanap ng hustisya, kung saan ang taumbayan ay naiiwang nagtatanong: Sino nga ba ang tunay na pinoprotektahan ng gobyerno?

Ang sentro ng kontrobersya ay umiikot sa isang partikular na lokasyon—ang bahay sa 30 Tamarin Street. Ayon sa mga ulat at testimonya, ang mansyong ito ay hindi lamang isang simpleng tirahan kundi nagsisilbing “dropping point” o bagsakan ng bilyun-bilyong pisong cash na nagmumula sa mga kickback sa gobyerno.

Ang rebelasyong ito ay nagmula sa mga testigong nakasuot ng face mask, na umano’y mga kasambahay o tauhan sa loob ng nasabing pasilidad. Gayunpaman, sa halip na malayang makapagsalita ang mga testigo, marami ang nakapansin sa tila “pag-abogado” ni Senador Lacson para sa mga ito, na ayon sa mga kritiko ay isang paraan ng pagpigil sa paglabas ng mas mabibigat na impormasyon.

Sa bawat tanong ni Marcoleta, tila may pader na humaharang. Ang pagkadismaya ni Marcoleta ay kitang-kita nang kaniyang punahin ang tila malamyang paghawak ni Lacson sa imbestigasyon.

Para kay Marcoleta, ang mga ebidensyang iniharap, kasama na ang mga dokumento mula sa Golden Peant Holdings Corporation, ay sapat na sanang “lead” upang mas mapalalim ang koneksyon ng mga matataas na opisyal sa operasyon.

Ngunit ang naging tugon ni Lacson na “hindi pa sapat ang ebidensya” ay nagdulot ng pagdududa sa publiko kung seryoso ba ang komite na mahanap ang katotohanan o kung bahagi lamang ito ng isang malaking palabas upang palamigin ang isyu.

Hindi rin nakaligtas sa usapin ang pangalan ni Martin Romualdez, na direktang idinidikit sa pagmamay-ari ng mansyon sa Tamarin Street. Ayon sa ilang ulat na lumabas sa social media mula sa mga dating mambabatas, may mga direktang utos umano para sa pagbili ng nasabing ari-arian gamit ang mga pondo na hindi maipaliwanag ang pinagmulan.

Ang pagtatanggol ni Lacson na ang korporasyon ang nakabili at hindi ang indibidwal ay tinitingnan ng marami bilang isang teknikalidad na ginagamit upang iligtas ang mga kaalyado sa pulitika. Ito ang tinatawag na “legal gymnastics” kung saan ang batas ay ginagamit hindi para parusahan ang nagkasala, kundi para bigyan sila ng lusot.

Kasabay ng kaguluhan sa Senado ay ang paglaganap ng mga malisyosong impormasyon o fake news na naglalayong lituhin ang publiko. Isang kumakalat na balita ang nagsasabing sumuko na si Bong Revilla at itinuro si VP Sara Duterte bilang utak sa likod ng korapsyon sa flood control.

Agad itong pinabulaanan bilang isang desperadong hakbang upang sirain ang alyansa ng mga Duterte at pag-awayin ang kanilang mga tagasuporta. Ang ganitong uri ng manipulasyon ay nagpapakita lamang kung gaano kalalim ang “script” na ginagawa ng mga taong nasa likod ng tabing upang ilihis ang atensyon ng madla mula sa tunay na isyu ng pagnanakaw sa kaban ng bayan.

Ang bilyun-bilyong pondo para sa flood control na dapat sana ay nagpoprotekta sa mga mamamayan mula sa baha ay tila napunta lamang sa bulsa ng iilan. Ang masaklap pa rito, kapag dumating na ang oras ng pananagutan, ang mga institusyong dapat ay sandigan ng katotohanan ay tila nagiging entablado ng pagtatakpan.

Ang hamon ni Marcoleta na huwag bitinin ang imbestigasyon ay hamon din ng bawat Pilipino na pagod na sa paulit-ulit na sistema ng korapsyon. Hindi sapat na sabihing “lead” pa lamang ito; ang bawat lead ay dapat sundan hanggang sa dulo, kahit sino pa ang mabangga.

Sa huli, ang katotohanan tungkol sa 30 Tamarin Street ay hindi mananatiling lihim habambuhay. Habang may mga taong tulad ni Marcoleta na handang bumaklas sa script, at habang ang publiko ay nananatiling mapagbantay, ang mga pader ng proteksyon sa paligid ng mga korap na opisyal ay unti-unti ring guguho.

Ang laban na ito ay hindi lamang tungkol sa flood control; ito ay laban para sa dangal ng bansa at para sa kinabukasan ng bawat Pilipinong ninakawan ng pagkakataon para sa maayos na pamumuhay dahil sa kasakiman ng iilan. Ang pananahimik at pagtatakip ay hindi kailanman magiging sapat na depensa laban sa galit ng isang bansang gising na sa katotohanan.